วันพฤหัสบดีที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2555

ทำไมต้องหางานพิเศษทำ

โธ่...ไม่น่าถาม ทำไมต้องหางานพิเศษทำ ก็เพราะว่างานประจำ เงินเดือนมันไม่เคยพอใช้ไง ทำงานตั้งแต่พระอาทิตย์ขึ้น จนพระอาทิตย์ตก ได้เงินเดือนไม่คุ้มค่าแรง มีแต่หนี้บัตรเครดิต ค่าใช้จ่ายสารพัด ถ้าใครอยู่กรุงเทพฯ มีงานประจำทำเพียงอย่างเดียว แล้วบอกว่าไม่เดือดร้อน ก็ต้องขอกราบแสดงความเคารพกันซักร้อยครั้ง
แต่เราอ่ะ แค่สามวันแรกเงินเดือนก้อหมดแล้ว ใช้หนี้บัตรเครดิตไง พอวันที่ 4 ก็เริ่มใช้บัตรใหม่ ชีวิตวนเวียนอยู่แบบนี้ จนมีความรู้สึกว่า ไม่ไหวแล้ว มองไม่เห็นอนาคต และถ้าหากเกิดเจ็บไข้ได้ป่วยขึ้นมาจะทำยังไง
พ่อแม่อีก ยังไม่ตอบแทนพระคุณท่านเลย  ก็เลยมองหางานพิเศษทำ เพื่อจะได้มีเงินงอกเงยขึ้น ส่วนเรื่องเหนื่อย อย่าไปคิดมันเลย ได้เงิน ความเหนื่อยก็โบยบินจากเราไปเองน่ะแหละ

วันศุกร์ที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2555

ใครๆ ก็อยากทำงานที่บ้าน

เชื่อว่าหลายๆ คนคงจะเห็นด้วย ใครกันนะที่โชคดี มีงานทำอยู่ที่บ้าน ไม่ต้องตื่นแต่เช้า แล้วไปยืนเศร้าอยู่ที่ป้ายรถเมล์ ตอน 6 โมงเช้า  เพื่อรีบไปตอกบัตรเข้าทำงานให้ทันเวลาที่เค้ากำหนด เฮ้อ! ตกเย็น ต้องรีบแย่งกันขึ้นรถเมล์เพื่อที่จะกลับไปนั่งหมดเรี่ยว หมดแรงอยู่ที่บ้าน ความสัมพันธ์ในครอบครัวหายไปทีละนิด เพราะความอ่อนล้าจากการทำงานประจำนอกบ้าน

ดิฉันรู้จักพี่คนหนึ่งค่ะ ทึ่งมากเมื่อรู้ว่าเขาหางานทำที่บ้านรายได้ดี โดยไม่ต้องเข้ากรุงเทพฯ เพื่อแย่งชิงเม็ดเงินอันน้อยนิดจากการทำงานประจำ เค้าหางานทำที่บ้านรายได้ดี จากการทำงานผ่านอินเตอร์เน็ต อาชีพหลักคือเป็นเว็บมาสเตอร์นะคะ  อาชีพรองที่แสนจะน่าภาคภูมิใจ คือ เป็นชาวนา

ความสุขของคนเรา ไม่ได้อยู่ที่ต้องทำงานในเมืองหลวงเท่านั้น แต่ความสุขของเราเกิดจากการที่ได้อยู่ในหมู่ญาติมิตร ได้ดูแลพ่อแม่เมื่อป่วยไข้ ได้มีความสุขอยู่กับสิ่งแวดล้อมที่เราเติบโตมา และมีงานที่สร้างรายได้ไม่ว่าจะเป็นงานที่มีเกียรติหรือไม่ ก็ตาม